پــــــــــــــــــــــــــــــــــلاک

بسم الله الرحمن الرحيم

بدان كه تو هستى و نمى ميرى . بدنست كه مى ميرد, تو هستى و زنده . حساب كار خودت را بكن كه چه تهيه ديده اى براى زندگى آخرت . ببين براى اين دو روزه , كه مى دانى ثباتى در آن نيست , چه كوششها و تقلاها مى كنى . براى آن جا كه به حكم فطرت هستى و زندگى ابدى است , چه كوشش كرده و چه تهيه ديده اى ؟ در آن جا زندگى انفرادى است ,احتياجات را خودت منفردا بايد رفع كنى باب استقراض واستعداد مسدوداست .اين جا آمده اى كه تهيه براى ان جا ببينى .

والسلام‌ علیكم‌ و علی‌ عبادالله الصالحین‌ و رحمة‌الله و بركاته‌

امام در یكی از سفرهایشان كه مصادف با ماه رمضان بود، در مسجدی دور افتاده، متروك و بسیار كوچك- كه بیش از یك اتاق گلی نداشت- به اقامه نماز جماعت می پرداختند. این در حالی بود كه عده ای از علماء به ایشان پیشنهاد كردند كه در مسجد جامع شهر اقامه جماعت كنند. اما آن بزرگوار قبول نكردند و فرمودند : «در مسجد جامع كسی هست كه اقامه جماعت كند، ولی در این مسجد كسی نیست كه اقامه جماعیت كند از این رو مسجد را باید احیا كرد.»