امام علی: (بسيجيان نمونه) ... بندگان گزيده ی خدا دل بر رخت بستن دوختند، و اندکِ اين جهان را که نپايد، به بسيارِ آن جهان، که به سر نيايد، فروختند. برادران ما که خونشان در صفين ريخته شد، زيان نکردند که امروز زنده نيستند. تا پياپی ساغر غصه در گلو ريزند و شرنگ تيره ی چنين زندگی را بدان بياميزند، به خدا سوگند، خدا را ديدار کردند و مزد آن را به کمال پرداخت، و از پس آن که ترسان بودند، در خانه ی امانشان ساکن ساخت.

کجايند برادران من که راه حق را سپردند، و با حق، رخت به خانه ی آخرت بردند؟ کجاست عمار؟ کجاست پسر تيهان؟ کجاست ذو الشهادتين؟ و کجايند همانندان ايشان از برادرانشان که با يکديگر بر مرگ پيمان بستند و سرهای آنان را به فاجران هديه کردند؟